ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ လွပေသာျမစ္ေခ်ာင္းမ်ား လြတ္လပ္စြာစီးဆင္းႏုိင္ပါေစ
| ပင္လယ္ႏွင့္ဆံုရာ ျမစ္ဝေဒသမ်ား။ ထူးျခားသည့္ ေဂဟေဗဒစနစ္ |
 |
 |
|
ပင္လယ္ႏွင့္ဆံုရာ ဤျမစ္ဝေဒသမ်ားသည္ ျမစ္မ်ားထဲမွေရခ်ဳိႏွင့္ သမုဒၵရာမွ ေရငန္တို႔ ဆုံေတြ႔ရာေနရာမ်ား ျဖစ္သည္။ ဤျမစ္၀ေဒသမ်ားတြင္ ျမစ္၀၌ ျမစ္ကသယ္ေဆာင္လာေသာ ႏံုးအနယ္အႏွစ္မ်ား ပို႔ခ်ေသာေၾကာင့္ ေျမဆီၾသဇာေကာင္း ေသာ ျမစ္၀ွမ္းလြင္ျပင္ကို ျဖစ္ေစသည္။ ပင္လယ္ႏွင့္ဆံုရာ ျမစ္၀ေဒသမ်ားသည္
 သံလြင္ျမစ္၀၏ ၿဂိဳဟ္တုေျမပံုပင္လယ္ႏွင့္ဆံုရာ ျမစ္ဝေဒသမ်ား၌ ေရခ်ဳိသည္ ပင္လယ္ေရငန္ထက္ပုိ၍ ေပါ့ပါးသျဖင့္၊ ေရငန္၏အေပၚမွေန၍ စီးဆင္းၾက သည္။ သမုဒၵရာထဲမွေန၍ သယ္ေဆာင္လာေသာ အာဟာရဓာတ္မ်ားသည္ ျမစ္ထဲသုိ႔ ဝင္ေရာက္လာၾကေသာေၾကာင့္ အပင္မ်ား ႀကီးထြားရန္ေျမဆီၾသဇာ ထက္သန္ေသာေနရာမ်ားအျဖစ္ ေျပာင္းလဲေပးသည္။ အမွန္တြင္ ဤျမစ္ဝေဒသမ်ား သည္ ကမၻာေပၚရွိ ဇီ၀ေဗဒသေဘာအရ ထုတ္လုပ္မႈအေကာင္းဆုံး ေဂဟစနစ္မ်ား တည္ရွိရာေနရာအနက္မွ တခုျဖစ္သည္။ အခ်ဳိ႔ေသာ အပင္အမ်ဳိးအစားမ်ားသည္ ျမစ္ဝေဒသမ်ား၏ ထူးျခားေသာ ရုပ္အေျခအေနမ်ားမွာသာလွ်င္ ရွင္သန္ႏိုင္ၾကျပီး အခ်ဳိ႔အပင္မ်ားသည္ ျမစ္ဝေဒသမ်ားမွာပင္ ေနရာေရြး၍ ေပါက္ေရာက္တတ္ၾကသည္။ ျမစ္ဝေဒသမ်ားတြင္ အပင္မ်ားေပါက္ ေရာက္ျခင္းႏွင့္ ေနရာေရြးခ်ယ္၍ ေပါက္ေရာက္ျခင္းအတြက္ အဓိက အေၾကာင္းအခ်က္မွာ ေရတြင္အငန္ဓာတ္ ပါဝင္ျခင္း ေၾကာင့္ သို႔မဟုတ္ ဆားငန္ေပါက္မႈေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ အပူပိုင္းေဒသရွိ ပင္လယ္ႏွင့္ေတြ႔ဆံုေသာ ျမစ္၀မ်ားတြင္ ေပါက္ေရာက္ေသာ ဒီေရေရာက္လမုေတာမ်ားသည္ ထူးျခားသည့္ သစ္ေတာတမ်ဳိးျဖစ္ၿပီး၊ ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚေဒသ ေဂဟစနစ္၏ အေရးပါသည့္ အစိတ္အပိုင္း တခုလည္း ျဖစ္သည္။ ဒီေရ ေရာက္လမုေတာမ်ားသည္ ဒီေရလိႈင္းမ်ား ျမင့္တက္လာမႈမွ ကာကြယ္ေပးသည့္ သဘာ၀အတားအဆီးတခု ျဖစ္ရံုမွ်သာ မက ငါးမ်ဳိးစိတ္မ်ားႏွင့္ ေတာရိုင္းတိရိစၦာန္မ်ား မွီခိုခိုလႈံေနထိုင္ရန္ အသိုက္အျမံဳအျဖစ္ အေကာင္းဆံုး ေထာက္ပံ့ေပးထား သည္။ 
|
.jpg)
ဤ၀ဘ္ဆုိဒ္ကုိ
 |
| ျဖင့္ဖတ္႐ူ႕ပါကအေကာင္းဆုံး |
© 2013 ျမန္မာႏိုင္ငံ ျမစ္ေခ်ာင္းမ်ားဆုိင္ရာ ကြန္ယက္ (BRN).
